दिलों में आग लबों पर गुलाब रखते हैं

सब अपने चेहरों पे दोहरी नक़ाब रखते हैं

हमें चराग़ समझ कर बुझा न पाओगे

हम अपने घर में कई आफ़्ताब रखते हैं

बहुत से लोग कि जो हर्फ़-आशना भी नहीं

इसी में ख़ुश हैं कि तेरी किताब रखते हैं

ये मय-कदा है वो मस्जिद है वो है बुत-ख़ाना

कहीं भी जाओ फ़रिश्ते हिसाब रखते हैं

हमारे शहर के मंज़र न देख पाएँगे

यहाँ के लोग तो आँखों में ख़्वाब रखते हैं

-राहत इंदौरी साहब

कबसे ख़ुद को ख़ामोश रक्ख़ा हैं
दिल धड़का नहीं, दबोच रक्ख़ा है,
तुम नहीं जानते हमसे बात क्यूँ नहीं होती 
बातों का समंदर हमने बंद रक्ख़ा है...!!!


-राम

डाॅ. शयामा प्रसाद मुखर्जी (06-July-1901- 23-June 1953)

डॅा. श्यामा प्रसाद मुखर्जी यांच्या पुण्यतिथी निमित्त पुन्हा एकदा वेगवेगळ्या राजकिय चर्चा जोर धरु लागल्या आहेत. डाॅ शयामा प्रसाद मुखर्जी जम्मु काश्मीरला मिळालेल्या विशेष राज्याचा दर्जाच्या प्रखर विरोधात होते व संपुर्ण आयुष्य ते भारताची एकता व अखंडत्वाचे प्रसारक व प्रचारक राहिले. आर्टिकल ३७० चा त्यांनी काॅंगेस सरकार मध्ये असताना व बाहेर पडल्यावर देखील कडाडून विरोध केला.

आजची वस्तुस्थिती बघता जम्मु काश्मिर राजकिय दुकानदारी बनलय, अलगाववादी नेत्यांची एक फौज, कॅंगरेसी विचार सरणीची एक फौज तर पाकिस्तान धार्जिणया विचारसरणीची एक फौज, उत्तर कुनालाच नको आहे, फक्त प्रश्न निर्माण करायचे बस.

अखंड भारत,एक भारत आपण जेंवहा म्हणतो त्याचाच अर्थ सर्वांना एकसमान अधिकार व हक्क, मग काश्मीरलाच विशेष दर्जा देण्यामागची कारण नेमकी कोणती होती ? का सगळ्या रियासती कुठल्याही अटीवीना भारतात विलीन झाल्या शिवाय काश्मीरच्या ? का काही स्वार्थ साधण्याचा काही राजकिय डाव तर नव्हता ? असे कितीतरी असंख्य प्रश्न  काश्मीर बद्दल कायम मनांत येत राहतात.

मग डॅा. शयामा प्रसाद मुखर्जींचा संदिग्ध अवस्थेत झालेला मृत्यू देखील असंख्य प्रश्न निर्माण करतो, आपल्या देशात  लाल बहादुर शास्त्री, सुभाष चंद् बोस सारखे अनेक विद्वान नेते रहस्यमय रितया् संशयास्पद अवसथेत काळाच्या पडदय आड गेले त्याची कुठल्याही कॅंगेसी नेत्याला कधीच हळहळ वाटली नाही. 

डॅा. शयामा प्रसाद मुखर्जींच कार्य खुप मोठ होत, अखिल भारतीय हिंदु महासभा ते भारतीय जन संघाची स्थापना, त्यांनी कायम एक भारतचा नारा दिला, भारताची अखंडता व एकता टिकावी एवढीच त्यांची इच्छा होती. हे खरे देशाचे नायक होते ज्यांना कुठल्याही स्वार्था विना आपल संपुर्ण आयुष्य देशहितासाठी कारणी लावल, परंतु आपणाला इतिहास चुकिच्या पदधतीन सांगितला व शिकवला जातो व आपण तो डोळ्यावर पट्टी लावून मान्य देखील करतो.




-राम

“वहीं से निकलकर...”

वहीं से निकलकर वहीं पर पहुँच गए 
ज़िद थी आसमान छूने की,गालियों मे बिखर गए

वो दिल से नहीं चाहतें, हम-तुम मिल जाए
चेहरें पर साफ़ लिखा था धोखा, हमसे धोखा कर गए

बेगुनाह आँसुओ की क़ीमत तो चुकानी पड़ती हैं
वक़्त क़हर बन कर टूटता हैं,तब ज़िंदगी मिटानी पड़ती हैं

हमें कोई ख़्वाहिश नहीं थी ख़ुदगर्ज़ ज़माने जैसी,
बस मोहब्बत के मारें थे, मोहब्बत के लिए मिल गए

इक बात बता दूँ उन्हें, इश्क़ पर कोई ज़ोर नहीं चलता
ये वो ख़ामोश तूफ़ान हैं, जिसका कोई शोर नहीं होता...


-राम

भारत-काश्मीर-पाकिस्तान वाद  (एक फसलेला पेच)

आज झी न्युज चॅनल वर काश्मीर प्रश्न व त्याबद्दल संयुक्त राष्ट्राची असलेली भुमिका बघत होतो, आणि वस्तुस्थिती बघुन एक गोष्ट मात्र नक्कीच जाणवली ती म्हणजे, शेजारच राष्ट्र चोर तर चोर पण किती शिरजोर ? आणि त्या पेक्षाही भयानक गोष्ट अशी की, कायदयाने आपला हक्क असुन देखील काश्मीर प्रश्ना बाबत आपल्या तथाकथित प्रस्थापित राजकीय नेते मंडळींनी घेतलेली भुमीका खरोखर संशयास्पद वाटली नाही तरच नवल...

त्याच कारण असं की, पाकव्यापत काशमीर बद्दल आपण कितीदा बोलतो जो की, भारताचा अधीकृत भाग असुन देखील पाकिस्तानने हल्ला करुन बळकावला जो आजपर्यंत त्यांच्याच तांब्यात आहे ? दुसर असं की,  अक्साई चिन जो आता चिनचा भाग आहे आपण आपला मालकी हक्क असलेला परदेश असाच सोडला आणि त्यांवर एक शब्द देखील उच्चारत नाहीत आणि या उलट पाकिस्तान बघा काश्मिर और काशमीरीयोंकी आजादीचे नारे देत जगभर फिरतोय, बर गंमत अशी आहे की, आपल्या कडील काही बुदधीजिवी काश्मिर प्रश्ना बाबत जनमत संग्रह करावा असं जेव्हा बोलतात तेंव्हा तर टाळकच सरकत का करावा ? कशासाठी ? 

काशमिरचे भारतात विलीनीकरण त्यावेळचे तत्कालीन राजवटीचे शासक स्वःता राजा हरी सिंह यांनी त्यांच्या स्वाक्षरीने केले आहे व ते ही पाकिस्तानी हल्ले रोखण्यासाठी आणि त्यांच्या इचछेनुसार काश्मीर भारताचा घटक बनले इतर संसथानानुसार, त्याचे भरपुर पुरावे उपलब्ध आहेतच की, तर मग काश्मीर पाकिस्तानचा घटक कसा होणे शक्य आहे ?

पाकिस्तानी हल्ल्या नंतर संयुक्त राष्ट्राने स्पष्ट शब्दात शांततेचे अवाहन करुनही पाकिस्तान कधीही शांत राहिला नाही या उलट संयुक्त राष्ट्राने घालुन दिलेले नियम व अटी अक्षरशा: पायदळी तुडवुन छातीठोक पणे वावरत आहे.

कधी-कधी तर पंडीत नेहरुंची काश्मीर बददलची भुमीका देखील संशयास्पदच वाटते, आपलं सैन्य स्वबळावर पाकिस्तानी सैन्याला काश्मिर मधुन हाकलून लावत होतं , गरज नसतांना संयुक्त राष्ट्रची मध्यस्थी ओढवून घेतली आणी आपलं दुखणं चव्हाटयावर आणलं, नाहीतर काश्मिरचा वाद तेंव्हाच मिटला असतां...

असो, जे घडले ते तर आपण नाही बदलु शकत पण आता तरी राजकीय इच्छाशक्ती दाखवा आणि या प्रश्नाच राजकारण न करता कायमच उत्तर शोधा म्हणजे मीळवल....

राम 

“कल रात जब”

कल रात जब बारिश में ‘अकेला’भीग रहा था मैं
साथ बितायें उन हसीं ‘लमहों’को गिन रहा था मैं

वो बरसात की बूँदों का रुक रुक कर बरसना
बेवजह बादलों का ‘गरजना’ सुन रहा था मैं

तेरा होले से,धीरे से,चुपके से ‘क़रीब’ आ जाना
पास आकर,तेरी बेताब ‘धड़कने’गिन रहा था मैं

भीगीं हुई तेज़ तूफ़ान ‘आँधी’की तरहा
कब छूके गुज़री हो तुम,पता कर रहा था मैं

मेरा वक़्त वहीं ‘ठहर’गया जहाँ, तुम छोड़ गये,
रातों को उठ-उठ के, खिड़की से तुम्हें ‘ढूँढ’रहा था मैं


-राम 

“जिथे प्रेमाचा सर्वोच्च अविष्कार असतो, तेथे नेहमीच चमत्कार घडुन येतात”

- विला कॅथर

“प्रेम जरी दिसत नसले तरी हवा आणि पाण्याइतकेच ते खरे आहे, हा एक खराखुरा , सतत कार्यरत असलेला असा आवेग आहे....सागरातील लाटा आणि प्रवाहांप्रमाणे तो सतत खळाळत असतो.”

-प्रेंटिस मिलफोर्ड 

“तुमच्या आयुष्यातील प्रत्येक क्षण निरंतर निर्मितीचा असतो आणि विश्व हे अमर्याद असते, फक्त एक विनंती प्राथना करा , आणि तुम्हाला जे काही हवे आहे ते सारे काही मिळेल...”

-शक्ती गावेन

“ये क्या ? हो गया तुझको”

ये क्या? हो गया तुझको और मुझको 
क्यूँ ख़ाली-ख़ाली लगतीं ज़िंदगी हमको ?

मौत ने ‘आवाज़’दी और तुम चले गए
बगीचों के सबसे ख़ूबसूरत ‘पंछी’उड़ गए

तूने सिखाया कितनों को ‘हुनर’जीने का 
‘मुश्ताक़’तू भी और मैं भी था जीने का 

फ़िक्र का धूवाँ कहूँ या ‘वहशत’ ज़िंदगी की 
क्यूँ थमता नहीं ‘सिलसिला’आख़िर मरने का ?


(भय्यूजी महाराज देशमुख को मेरी तरफ़ से भावभीनी श्रधांजलि...!!!

उनकी दर्दनाक मौत के बाद याद में लिखी हुई ग़ज़ल उनके पावन चरणों में अर्पण...!!!)


-राम 

“तेरे दर्द सारे...”

मंज़िल के आख़िरी ‘सफ़र’पर निकला हूँ

तेरे दर्द सारे मुझको दे दे...

बड़ी पुरानी ‘पहचान’ है मेरी इसकी,

तेरे दर्द सारे मुझको दे दे...

‘आदत’डाली है मैंने कबसें अंधेरे की 

क्या ? पता ‘उजाले’कब लौट जायेंगे

तुमको अंदाज़ा नहीं ‘बेरहम’ वक़्त का,

तेरे दर्द सारे मुझको दे दे...

मैंने देखा है तस्वीरों को ‘आइना’बदलते यहाँ

तेरी भोली सूरत को कौन समझेगा यहाँ ?

फ़ितरत ही फ़रेबी, सब ‘फ़रेब’ नज़र आएगा,

ग़मों का लम्बा सा कारवाँ चला आयेगा...

आग की खाईं, ‘दलदल’से निकला हूँ

तेरे दर्द सारे मुझको दे दे 

तकलीफ़ों के तमाम ‘दौर’से गुज़रा हूँ

तेरे दर्द सारे मुझको दे दे....

-राम 

सृष्टि के पास आपका सपना साकार करने के अनेक तरीक़े है , मैं आपको अस्वस्थ कर सकता हूँ, की जब आप अपने अंदर किसी सपने का सृजन कर लेते है, तो यह बाहरी संसार में किसी ऐसे तरीक़े से प्रकट हो जाएगा, जिसकी आप कल्पना भी नहीं कर सकते थे....

बस अपने सपने का सृजन करते रहिए, और बाक़ी का काम सृष्टि के भरोसे पर छोड़ दें...


-रॉंडा बर्न

“विश्वास”

आजकाल भरपुर जणांना पडलेला भयंकर मोठा प्रश्न ???

कुनावर ठेवायचा ?

का ठेवावा ?

कधी अन् केव्हा ठेवावा ?

खरं पाहिलं तर हे तीन शब्द संपुर्ण जिवण बदलुन टाकनारे आहेत,पण आपण त्याकडे कधी लक्षच दिलं नाही किंबहुना तसी फारसी गरज बहुतेक आपल्याला भसली नाही....असो,

“विश्वास ठेवनारांसाठी सारं काही शक्य असतं” हो हे खरं आहे, सगळं काही शक्य असतं. जिवणात वाट्टेल ते हवं ते आपण कुठल्याही क्षणी मीळवु शकतो. याचे हजारो- लाखो दाखले उपलब्ध आहेत, आता हेच साधं ऊदाहरण बघा की, देव आहे या एका विश्वासावर आपली किती- किती कामे पार पडतात प्रत्यक्षात कुणी बघतीलाय का देव ? पण तीएक निस्सीम श्रद्धा आहे, विश्वास आहे. आपण तो मानतो आणी गोष्टी घडुन येतात.

खरं तर, विश्वास करणं खुप सोप्पं आहे, मला एक सांगा,आपण स्वतावर कधी अविश्वास दाखवतो का ??

कितीही चुकीचं वागलो तरी आपण स्व:ताच समर्थनच करतो, पण जगावर आपण किती अविश्वास दाखवतो, मला कोणी फसवल तर ? माझ्या सोबत काही वाईट घडलं तर ? वगैरे-वगैरे , तसं पाहीलं तर आपल्याला कोणी फसवल्याची किंवा वाईट घडलं जाण्याची चिंता मुळीच नसते तर या उलट एक अवास्तव भिती असते 

लोकांची, समाजाची...जग मला नाव ठेवील याची...पण मुळात तसं काही नसतं....

स्व:तावर जेवढा विश्वास करतो तेवढाच इतरांवर देखील विश्वास ठेवा बघा कोण ? तुम्हाला फसवत ते ? कुनीही नाही.

“आपण जे काही इतरांच्या आयुष्या देतो तेच पुन्हा व्याजासहित परत आपल्याला मीळतं”

विश्वासावर जग चालत आहे आणी सर्व सजीव सृष्टी ....

निसंकोच विश्वास ठेवा भरभरून प्रेम करा पशु-पक्षी,प्राणी,माणुस सगळ्या-सगळयांवर , बघा आयुष्य खुप-खुप सुंदर होईल...

-राम